خیابانها آرام گرفته بودند

ماشینها

مردم

در چرخشی معکوس می چرخیدند و دور می شدند

مغزم دود می شد و تو را میان جوهری خودکار خط می زدم

خط بزن

این یکی را خط بزن

برای تمام آمدنها و رفتنها،وقتی میان خوابهایم شکوفه ای می شد

قد می کشیدیم

بالا بالاتر

از تمام پنجره ها سَرک می کشیدیم و دنیا چشمهایش بسته تر از همیشه لای پاهامان خشک می شد و فکر می کردی آرام گرفته ام....

آرام گرفتم

در خودم نشستم و می خواستم تمام شود

تمام پشت هزاران علامت تعجب!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

پشت هزاران چهره سرخورده،بعد از آفتاب گرفتگی دریای جنوب

شمالی بودم

برای خزر

پل

شهسواری که با من تقسیم می شد و من اینجا به آبهای جنوب تن داده بودم

خانه ام دور

خیلی دور

برایم دست تکان می داد و آدمهایی که حالا هر کدام پرت شده ایم و یادمان می رود صدای خنده هایی که شاید با ما غریبگی می کرد.

تلفن زنگ می خورد

سرم زنگ می خورد و می لرزم

برای آفتاب که سهم امروزمان نبود

بارانهایی که بوی خاک می دادند

مچاله می شوم و دلم برای مادری تنگ که پستانهایش هیچگاه بوی شیر نداشت...

می خواهم سرم را روی شانه ای بگذارم که تمام مادری ام را مي بلعد و می فهمد و ...

یکی یکی پیدا می شدند

پشت هم

توی خیابان

مهمانی و رقص

و همه در یک چیز متفاوت بودیم....

همیشه یکی پیدا می شود برای عاشقانه هایت و نمی فهمد چگونه خودت را از تمام هرجایی تنت بیرون کرده ای و می خواهی خودت باشی...

دست تکان می داد و دور می شد...

دور می شد و لباسهایم سنگین می شد...

سايت امضا:

http://emzaa.ir/news.php?extend.342